Güvenç Abdal, Alevilik Hakkında Ayrıntılı Bilgi ve Bilinmeyenler

Kendisine uyulan kişi, önder anlamına gelen “imam kelimesi” geniş anlamıyla din işlerinde toplumun uyduğu kimsedir. Alevi-Bektaşiler, Hz. Muhammed’in Veda Haccından dönerken Gadir Hum denilen yerde, Hz. Ali’yi, Allah’ın emriyle müminlere imam ve halife olarak seçtiğine ve onun, Oniki imam geleceğine ve son imamın da Mehdi[103] olacağına ilişkin hadisleri olduğuna inanırlar. Hz. Ali ile Hz. Fatıma’nın Hz. Hüseyin’in soyundan gelen Oniki İmamlar, Peygamber soyundan gelmek nedeniyle de “seyyid” olarak kabul edilirler. Alevi inancında Oniki imamlar üstün ve kutsal niteliklere sahip insanlardır. Onun görevi insanlara örnek olmak, doğruluk ve güzel ahlak simgesi olmaktır. Alevi-Bektaşi inancında Oniki İmam’a bağlılık, değişmez bir itikad olarak günümüze ulaşmış, edebiyatta yoğun bir şekilde işlenmiştir. 12 imam anlayışına da birçok İslam öncesi inançlarda görmek mümkün. 12 imamların hepsi sosyal ve inançsal sebeplerden dolayı hakim din ve sınıf  otoritesi tarafından katledilmiştir. 
Oniki İmamların anıldığı kutsal deyişler “düvazde imam” veya halk dilinde kısaca düvazimam[104] olarak adlandırılmaktadır. Cemlerde saz eşliğinde düvazimam söylenirken saygıyla dinlenir ve imamların ve ulu halk aşıklarının adı geçtiğinde, sağ el kalbe, dudağa ve bele götürülerek özümden, sözüne bağlıyım anlamında (el, dil, bel) niyaz edilir. Oniki İmamların adları sırasıyla şu şekildedir:
1-İmam Ali (599-6819
2-İmam Hasan (624-670)
3-İmam Hüseyin (625-680)
4-İmam Zeynel Abidin (658-713)
5-İmam Muhammed Bakır (676-733)
6-İmam Cafer-i Sadık (699-766)
7-İmam Musa Kazım (745-799)
8-İmam Ali Rıza (765-818)
9-İmam Muhammed Taki (811-835)
10-İmam Ali Naki (829-868)
11-İmam Hasan Askeri (846-874)
12-İmam Muhammed Mehdi (869-  )